Wat is direct lending?

Hoe werkt direct lending?

Een onderneming die geld nodig heeft, spreekt rechtstreeks met een kredietverstrekker die geen bank is: een fonds, een family office of een groep particuliere beleggers. Samen leggen ze het bedrag, de looptijd, de rente en de zekerheden vast in een kredietovereenkomst. De verstrekker houdt het krediet daarna tot de vervaldag en int intussen de rente.

Direct lending is een van de bekendste vormen van private credit. De term komt uit de professionele markt, waar fondsen zo kredieten verstrekken aan middelgrote ondernemingen. Een particulier die zelf een krediet aan een onderneming financiert, doet hetzelfde op kleinere schaal.

Waarom heet het “direct”?

Omdat er geen tussenstap is tussen wie het geld heeft en wie het nodig heeft. Een groot bankkrediet wordt vaak gesyndiceerd: één bank zet het op en verdeelt het over andere banken en beleggers. Een obligatie wordt via banken uitgegeven en daarna op de markt verhandeld. Bij direct lending onderhandelt de onderneming met één of enkele verstrekkers, en die blijven tot het einde haar tegenpartij.

De onderneming krijgt zo sneller een antwoord, voorwaarden op maat en meer discretie dan bij een obligatie. Ze betaalt daar doorgaans een hogere rente voor dan bij de bank.

Aan welke ondernemingen gaat direct lending?

Vooral aan ondernemingen die bij de bank niet het krediet krijgen dat ze zoeken en te klein zijn om zelf obligaties uit te geven. In de grote internationale markt gaat het vaak om middelgrote ondernemingen in handen van een private-equityfonds, die een overname of een uitbreiding financieren.

Op kleinere schaal, zoals in België, gaat het ook om KMO’s met vastgoed. Denk aan een ondernemer die een bedrijfspand koopt, een pand herfinanciert om werkkapitaal vrij te maken, of een overbrugging nodig heeft tot een verkoop rond is. Voor zulke doelen kloppen ondernemers ook bij Lender aan.

Welke zekerheden en afspraken horen erbij?

Meestal is het krediet senior: bij een faillissement komt het vóór de achtergestelde schuld en vóór de aandeelhouders. Vaak neemt de verstrekker ook zekerheden, zoals een inpandgeving van de aandelen of de bedrijfsmiddelen, of een hypotheek op vastgoed. In de overeenkomst staan bovendien convenanten: financiële grenzen die de onderneming moet respecteren, zoals een maximale schuldgraad. Overschrijdt ze die, dan kan de verstrekker ingrijpen voor de problemen te groot worden.

Soms combineert één krediet een senior en een achtergesteld deel tegen één gemengde rente. Dat heet een unitranche.

Wat levert direct lending op?

Een rente die drie dingen vergoedt: het risico, de looptijd en het feit dat u het krediet niet op een beurs kunt verkopen. In de grote internationale markt is die rente vaak variabel: een referentierente zoals Euribor plus een vaste marge. Bij Lender staat de rente vast per dossier en ligt ze in de praktijk tussen 6 en 12% per jaar.

Dat is de rente die het contract vastlegt. Wat u werkelijk overhoudt, hangt ook af van kosten, belasting en de vraag of de onderneming volledig en op tijd terugbetaalt. Gebeurt dat niet, dan kan een belegger ook met zekerheden en convenanten geld verliezen.

Hoe belegt u als particulier in direct lending?

Via een fonds of rechtstreeks. Een fonds verdeelt uw geld samen met dat van andere beleggers over veel kredieten. U krijgt spreiding en een beheerder, en ziet de afzonderlijke kredieten zelden. Rechtstreeks beleggen betekent dat u zelf een krediet aan één onderneming financiert, meestal via een platform of tussenpersoon die de dossiers selecteert en de akte voorbereidt.

Bij Lender kiest u zelf het dossier, met een minimale inleg van € 100.000, en wordt de hypotheek in eerste rang op uw naam ingeschreven. De afweging tussen beide wegen staat bij fonds of rechtstreeks.