Wat is private credit?

Hoe werkt private credit?

Een onderneming heeft geld nodig, bijvoorbeeld om een pand te kopen of een project af te werken. In plaats van naar de bank te stappen of obligaties op de beurs uit te geven, leent ze bij een fonds of bij één of enkele beleggers. Samen leggen ze het bedrag, de looptijd, de rente en de zekerheden vast in een kredietovereenkomst.

Tijdens de looptijd betaalt de onderneming rente, en op de vervaldag is ze het kapitaal verschuldigd. Tussen die twee momenten wordt het krediet niet verhandeld. De belegger houdt het tot het einde, of zoekt iemand die zijn positie overneemt.

“Private” slaat op die markt. Een beursgenoteerde obligatie kan iedereen kopen en verkopen, en haar prijs staat elke dag in de krant. Een privaat krediet wordt onderhandeld tussen een beperkt aantal partijen en heeft geen dagkoers. Daardoor is het vaak sneller rond dan een beursuitgifte, met voorwaarden op maat van één dossier. En omdat de belegger niet morgen kan verkopen, vraagt hij doorgaans een hogere rente dan op een verhandelbare obligatie met dezelfde looptijd.

Waarom lenen ondernemingen niet gewoon bij de bank?

Veel doen dat wel. Maar banken moeten sinds de financiële crisis van 2008 meer eigen vermogen aanhouden tegenover elk krediet dat ze verstrekken, en dat maakt sommige kredieten voor hen weinig aantrekkelijk. Bij een kleiner dossier, een pand dat niet in een standaardformule past of een onderneming die snel moet beslissen, zegt een bank vaker neen of vraagt ze maanden.

Private credit vult een deel van dat gat. De ondernemer betaalt er doorgaans meer rente voor dan bij de bank, en krijgt er snelheid en maatwerk voor terug. Hoe dat in België loopt, met de notaris, de hypotheek en het toezicht, staat bij private credit in België.

Welke soorten private credit bestaan er?

Private credit is een verzamelnaam. De soorten verschillen in waarvoor het geld dient, in wat er tegenover het krediet staat en in de rang: wie bij een faillissement eerst terugbetaald wordt.

• Direct lending is een krediet rechtstreeks aan een onderneming, vaak voor groei of een overname. Het is meestal senior en gedekt door zekerheden op de onderneming zelf, zoals een inpandgeving van de aandelen of de bedrijfsmiddelen.
• Een vastgoedgedekt krediet heeft een hypotheek op vastgoed als zekerheid. Betaalt de onderneming niet, dan kan het pand verkocht worden, en wie in eerste rang staat, wordt als eerste uit de opbrengst betaald. Lender werkt met deze soort.
• Achtergestelde schuld en mezzanine komen bij een faillissement pas na de andere schuldeisers aan de beurt. Wie ze verstrekt, loopt meer risico en vraagt daarvoor een hogere rente.

Een krediet in eerste rang op een courant pand dat ruim meer waard is dan het krediet, draagt dus een ander risico dan een achtergesteld krediet zonder onderpand. Ook bij het eerste kan een belegger verliezen, want een gedwongen verkoop kost tijd en geld en kan minder opbrengen dan de schatting.

Belegt u rechtstreeks of via een fonds?

Allebei kan. In een fonds bundelt een beheerder het geld van veel beleggers en verdeelt hij het over tientallen kredieten. Hij selecteert de kredieten, volgt ze op en grijpt in als het misloopt. U krijgt spreiding en ziet de afzonderlijke kredieten zelden, en u betaalt een beheersvergoeding, vaak met een prestatievergoeding erbij.

Rechtstreeks beleggen betekent dat u zelf een krediet aan één onderneming financiert, meestal via een platform of tussenpersoon die de dossiers voorbereidt. U kiest het dossier en ziet wat er tegenover uw geld staat. Spreiding bouwt u zelf op, dossier per dossier, en de instap ligt hoger: bij Lender € 100.000 per dossier. De beheerslaag valt weg. U draagt wel de dossier- en notariskosten van elk krediet, die per dossier verschillen en bij Lender vooraf becijferd staan in de dossierfiche.

Wat is het verschil tussen de rente en het werkelijke rendement?

De rente is wat de kredietovereenkomst vastlegt. Het rendement is wat u na afloop werkelijk overhoudt, en dat ligt lager. De rente hangt af van het risico van het dossier, de looptijd en de zekerheden. Bij Lender ligt ze in de praktijk tussen 6 en 12% per jaar, vast per dossier, en kent de investeerder ze voor hij intekent.

Van die rente gaan eerst de kosten af: dossier- en notariskosten bij een rechtstreeks krediet, de vergoedingen bij een fonds. Voor een particulier in België is op de rente ook 30% roerende voorheffing verschuldigd. Betaalt de kredietnemer te laat, dan komt de rente later binnen dan gepland. Betaalt hij niet, dan hangt wat u terugkrijgt af van wat het onderpand opbrengt nadat de kosten van de verkoop en de schulden met voorrang betaald zijn, en dat kan minder zijn dan uw inleg.

Een rekenvoorbeeld van rente en werkelijk rendement staat op een aparte pagina. Wie private credit naast obligaties legt, vindt er ook het verschil met een beursgenoteerde obligatie uitgewerkt.

Voor wie is private credit geschikt?

Voor een belegger die zijn geld een aantal jaren kan missen en een inkomen zoekt waarvan de rente vooraf in een contract staat. Een privaat krediet is niet op elk moment te verkopen, dus hoort het bij het deel van een vermogen dat u tijdens de looptijd niet nodig hebt. Wie kleinere bedragen belegt, komt eerder uit bij een fonds. Welk deel van uw vermogen u erin steekt, beslist u zelf, eventueel met uw adviseur.

Wat zijn de risico’s?

Het grootste risico is dat de onderneming te laat of niet volledig terugbetaalt. Hoeveel u dan verliest, hangt af van de onderneming, van uw rang en van wat er tegenover het krediet staat. Daarnaast is er het liquiditeitsrisico: u kunt niet zomaar uitstappen. En wie weinig spreidt, hangt met een groot deel van zijn geld aan één kredietnemer. Elk van die risico’s staat uitgewerkt bij de risico’s van private credit.