Een kapitaal, en de vraag wat ermee te doen
Begin dit jaar stapte ik uit Craftzing, en daar hield ik uiteraard wat kapitaal aan over. Dan wil je het op een veilige manier laten werken, zodat er toch wat rendement op komt.
Alleen is dat een markt waar ik eigenlijk niet zo thuis in was. ETF’s en de beurs ken ik natuurlijk, maar dat maakt van mij nog geen volleerde investeerder die weet wat hij met zijn kapitaal moet doen.
Ik ben ook niet iemand die graag geld uitgeeft, grappig genoeg. Ik hou wel van mooie dingen, maar ik wil vooral nooit in een situatie terechtkomen waarin er niet genoeg geld is om van te leven. Dat kapitaal gaf me die rust. Fijn, maar hoe investeer je het dan?
Ik heb heel wat opties bekeken. Een groot deel daarvan staat ondertussen uitgeschreven in de investeringsvergelijker op deze site, omdat ik wat ik leerde graag deel.
ETF’s: sterk op lange termijn, lastig als je het geld nodig hebt
Ik ben begonnen bij ETF’s. Ik volgde webinars over wat ETF’s zijn, hoe ze in elkaar zitten en welk risicoprofiel ze hebben. Op lange termijn zijn ze historisch altijd gestegen. Dat steunt op historische data, maar die data is wel overtuigend: wie zijn geld lang genoeg kan laten staan, heeft er over het algemeen een mooi rendement op gehaald.
Waarom stapte ik dan niet meteen in? Door het timingrisico. Je weet nooit of je op een goed moment instapt, en je weet ook niet of je er op een goed moment weer uit kunt.
En daar wringt het schoentje bij mij. Ik ben ondernemer, en een ondernemer moet ondernemen. Om iets nieuws te starten, heb ik kapitaal nodig. Een ETF kun je op elke beursdag verkopen, dus je geld blijft beschikbaar. Dat klopt. Maar steek je er alles in en moet je het er na een jaar weer uithalen terwijl het net 10% lager staat, dan voelt dat toch niet zo interessant aan. En dat kan echt.
Het gaat ook snel. Er breekt een oorlog uit, zoals het voorbije halfjaar rond de Straat van Hormuz, alle prijzen beginnen te stijgen en de beurs ziet er flink van af. Heb je net op dat moment je geld nodig, dan realiseer je makkelijk min 10 of zelfs min 20%. Dat doet pijn.
Op lange termijn is het een ander verhaal. De beurs is historisch altijd gestegen. Ga je ervan uit dat dat de komende vijftien jaar ook zo blijft, dan haal je op vijftien jaar een mooi rendement. Maar dan moet je dat geld ook vijftien jaar kunnen laten staan, en ik wil sowieso opnieuw iets beginnen. Alles in ETF’s steken voelde voor mij dus als een te groot risico.
Intussen zit er wel een stukje van mijn vermogen in ETF’s, maar daarover verderop meer. Ik zie het van dag tot dag bewegen, van min 5% naar plus 6% en weer terug. Voor een deel van mijn geld is dat prima. Voor alles niet.
Huur uit een vastgoedfonds: mooi, maar lang vast
Daarna keek ik naar professioneel verhuurvastgoed, via een fondsstructuur. Je stapt dan in een groot project, bijvoorbeeld een supermarkt die voor 27 jaar verhuurd is, met een huurcontract van drie keer negen jaar. Afhankelijk van het dossier ontvang je zo twintig tot zevenentwintig jaar lang huurinkomsten.
Dat maandelijkse vond ik heel mooi. Je ziet je geld letterlijk groeien, en dat psychologische van een huur die elke maand binnenkomt, sprak me echt aan. Maar je zit er ook heel lang aan vast, en uitstappen kost behoorlijk wat geld. Dat wil je liefst niet, of toch zo weinig mogelijk. Uiteindelijk heb ik het niet gedaan.
Vastgoedgedekte kredieten
Zo kwam ik bij vastgoedgedekte kredieten uit. Simpel gezegd: een Belgische ondernemer heeft een krediet nodig. Voor een grote aankoop, een renovatie, een nieuw kantoor of een nieuwe machine in zijn machinepark, als kaskrediet of als overbruggingskrediet. Dat kan van alles zijn. Hij geeft zijn vastgoed als onderpand. Dat is een vastgoedgedekt krediet, en daar draait Lender om.
Dat gaf me wat ik zocht. Een looptijd die meevalt, met dossiers van twaalf, vierentwintig of zesendertig maanden. Mijn geld zit vast, maar voor een periode die ik kan overzien. En een rente die elke maand binnenkomt.
Dat laatste is enorm leuk.
Het geeft een beetje het gevoel van een loon, alsof je wat minder hoeft te werken om jezelf te betalen.
Elke maand een bedrag op je rekening zien bijkomen is echt plezant, en het voelt zo goed als passief.
Het risico zit vooral in de timing
Voor mij werd het minder de vraag of ik mijn geld terugzie, en meer wanneer. Stel dat een ondernemer niet kan terugbetalen en richting faillissement gaat. Dan speelt het onderpand. Het pand mag via de notaris verkocht worden, en als investeerder heb je een hypotheek in eerste rang. Niemand komt vóór jou: wat de verkoop opbrengt, gaat na de kosten van de verkoop eerst naar het krediet, tot het bedrag dat je uitleende.
Dan komt de loan-to-value in beeld, de verhouding tussen het krediet en de waarde van het pand. Ligt die laag genoeg, is het pand dus veel meer waard dan het krediet, dan voelt het voor mij bijna zonder risico. Risicoloos is het nooit. Het pand moet verkocht raken, en daarvoor moet er een koper zijn. Bij een gedwongen openbare verkoop ligt de prijs meestal een stuk onder de waarde van het pand, en daardoor vind je ook makkelijker een koper. Raakt het verkocht, voilà, dan heb je je geld terug.
Ik heb in meerdere dossiers geïnvesteerd, en zo spreid je het risico nog eens. Mijn risico zit vooral in een paar maanden vertraging, en dat heb ik voor mezelf eens uitgerekend. Neem een dossier van 36 maanden tegen 9% per jaar. Ik investeer privé, dus na 30% roerende voorheffing hou ik 6,3% per jaar over, of 18,9% op drie jaar. Moet het pand verkocht worden, dan duurt dat in een uiterst geval een half jaar. Wacht ik 42 maanden in plaats van 36 en brengen die zes maanden niets op, dan kom ik nog altijd uit op zo’n 5,4% netto per jaar.
Toen ik dat goed besefte, en dat was voor mij echt nieuw, kreeg ik vertrouwen in het product. Ik heb daarna bij verschillende partijen in zulke dossiers geïnvesteerd.
Mijn rente werkt verder in een wereld-ETF
Wat volgt is mijn eigen situatie, geen beleggingsadvies. Ik deel ze omdat ze iemand anders misschien op weg helpt.
Ik beleg in vastgoedgedekte kredieten omwille van de voorspelbaarheid, en omdat ik het risicoarm vind. Dat is natuurlijk puur mijn eigen mening. De maandelijkse rente die eruit komt, beleg ik wel in een breed gespreide wereld-ETF: de SPDR MSCI All Country World Investable Market UCITS ETF, in de herbeleggende versie (Acc). Die spreidt over grote, middelgrote en kleine bedrijven in ontwikkelde en opkomende landen. Zo merk ik zo weinig mogelijk van de schommelingen van de beurs, in de veronderstelling dat de economie op lange termijn blijft groeien.
Dat gaat volledig automatisch. Mijn rente komt netjes op mijn rekening. Dezelfde dag, of een dag later, gaat dat bedrag met een automatische overschrijving naar mijn account bij Saxo Investor, een beleggingsproduct van Saxo Bank. Daar wordt het meteen in die ETF belegd. Zo brengt de rente uit mijn kredietdossiers ook nog eens geld op aan de beurs.
Dat geld wordt bovendien sterk gespreid, ook in de tijd. Soms koop ik als de ETF wat hoog staat, soms als hij wat laag staat. Door elke maand een stukje te beleggen, valt voor mij het grootste deel van het timingrisico weg waar ik eerder over sprak.
Mijn spaarpotje staat daardoor niet op mijn gewone rekening.
Geld dat op mijn rekening staat, geef ik uit aan domme dingen.
Mijn spaarrekening, zeg maar, is mijn account bij Saxo Investor. Daar zet ik al mijn spaargeld op, om op lange termijn te sparen en sparen en beleggen te combineren. Omdat de hele stroom geautomatiseerd is, is dat voor mij echt passief.
Zo’n automatische overschrijving instellen is eenvoudig. Saxo Investor laat je ook elke maand automatisch een vast bedrag beleggen, voor twee euro per transactie. Zo wordt mijn geld vanzelf belegd en gespreid, in de tijd en over de ETF’s die ik kies. Dat maakt het natuurlijk wel leuk.
Ik koos voor Saxo, en niet voor Bolero of DEGIRO, om de prijs, maar ook om de hulp bij de belastingen. Wie bij een andere partij dan zijn eigen bank belegt, moet daar bij zijn belastingaangifte aan denken, en Saxo regelt dat voor mij zo goed als automatisch. Op de meerwaarde die je met ETF’s realiseert, betaal je vandaag 10% belasting, en dat kan altijd veranderen. Normaal geef je die zelf aan en betaal je ze zelf. Saxo houdt ze voor mij automatisch in zodra ik winst opneem. Dat maakt het nog wat passiever.
Een gat in de markt
Vooral besefte ik hoe interessant dit product is. Ondernemers en investeerders kunnen heel dicht bij elkaar zitten. Alleen zit de manier waarop het vandaag gebeurt, zeker in België, volgens mij nog niet goed in elkaar. Niet professioneel genoeg, niet digitaal genoeg en vaak onduidelijk. Ik heb zelf heel wat opzoekwerk moeten doen om goed te snappen hoe het eigenlijk werkt.
Naar mijn gevoel ligt hier een grote onontgonnen markt, waar je met digitale tools en automatisering nog heel veel kunt doen. Dan wordt de ondernemer in mij natuurlijk wakker. Ik zag een gat in de markt en wilde erop springen.
Ik was vrij letterlijk een ondernemer zonder onderneming, met zin in iets nieuws.
Een Belgisch bedrijf, voor Belgische ondernemers en investeerders
Een deel van de partijen op de Belgische markt komt uit Nederland. Ik geloof dat dit vanuit België perfect kan. België kent een eigen vastgoedmarkt, en die ken ik goed. Ik ken ondernemers in België, ik ken investeerders in België, en ik zie een product dat voor beide waardevol kan zijn.
De voorwaarden en de zekerheden bij Lender zijn afgestemd op hoe het in België werkt, en op wat onze klanten bezighoudt. Een Belgische investeerder ligt van andere zaken wakker dan een Nederlander, een Duitser of een Fransman.
We bouwden het zo dat het werkt voor wie samen met anderen een dossier financiert, en voor familiale investeerders met grotere kapitalen. Met scherpe kosten, met meer ontzorging en met een digitale werking die snel en eenvoudig is, zonder dat het persoonlijke contact verdwijnt. We automatiseren wat kan, zodat we meer tijd overhouden voor onze dossiers, onze kredietanalyses en de zekerheden voor onze investeerders.
Daarom ben ik Lender begonnen. Ik geloof in het product en ik investeer er zelf regelmatig in. Dat is mijn kant van het verhaal. De andere oprichter is Andy Guns, en samen willen we in België het verschil maken met vastgoedgedekte kredieten.
